پارت بیست و هفتم :

- من می‌گم بهتره دیگه این‌جا نمونیم. آفتاب زده، تو این وضعیتیم که دیشب پیش اومده فکرنکنم بیشتر موندن عاقلانه باشه، بهتره راه بیفتیم.
با این‌که هممون خسته بودیم و حتی مهدیم پشت‌سر هم خمیازه می‌کشید ولی هیچ‌کس هیچ تلاشی برای مخالفت از خودش نشون نداد، انگار اونا هم مثل من دیگه هیچ حس امنیتی نداشتن. برای همینم قبل‌از این‌که هوا کاملاً روشن بشه تسویه کردیم و راه افتادیم سمت رَهاش سَ

مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۵ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۴۲۷ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • مهناز

    0

    اسم بیابون میاد تنم میلرزه

    ۱ ماه پیش
  • میم

    0

    چرا نمی رسن،چطور ممکنه چنین چیزایی عادی بشه 😱😁🙏🏼

    ۱ سال پیش
  • زهرا باقری | نویسنده رمان

    باید سعیشونو بکنن، مجبورن 🥲

    ۱ سال پیش
  • سحر

    0

    بله ،انرژی مثبت خودشون رو و تصویر سازی فوقوالعادش👍👍👍👍

    ۱ سال پیش
  • زهرا باقری | نویسنده رمان

    🥰🥰❤️❤️

    ۱ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️